Broeders en zusters, pinguïns allemaal.
Alles in deze wereld, maakt niet uit hoe groot...
of hoe klein...
is verbonden op een manier die we nooit hadden verwacht.
Ja zeker.
Doe je hoofd omhoog, want jij bent een ster.
Wees sterk, jongen. Weet wie je bent.
Probeer het eens.
Kleine lieverd. Ik ga wel met hem praten.
Laat mij het maar proberen.
Hallo, kleine jongen. Gaat het?
Doe je niet mee met het feestje?
Kun je ook zeggen waarom? - Waarom.
Nee, ik bedoel waarom... - Oom Mumble, hij vraagt waarom moet je dansen?
Of hij er een reden voor moet hebben, toch Erik? - Ja.
Er zijn genoeg redenen om te dansen. - Wat is die van mij?
Om daar achter te komen, moet je het proberen.
Kom op, zoon. Eén voet na de andere.
Niemand zal je uitlachen. Dat beloof ik je.
Kom op. Ga op mijn voeten staan.
Je moet alleen het ritme voelen.
Kom op, zoon. We laten de wereld schudden.
Zo is het goed. Doe gewoon raar.
Kun jij een liedje fluiten en eindigen met op je hoofd te staan?
Ik dacht het niet. - Gaat het? Ben je gewond?
Ik was...
Het spijt me heel erg.
Kom op, kampioen. Zo erg was het niet.
Toen ik zo oud als jij was, werd ik vaak uitgelachen.
Ze dachten ook dat ik raar was. Anders bedoel ik.
Op een coole manier. Jij bent cool.
Ik was niet cool. Echt niet cool.
Als je papa in een diep gat zit, moet hij leren om niet meer te graven.
Heb je wat hulp nodig?
Hij zou nooit een ei met jou hebben. - Geef me één goede reden.
Je bent te klein. - En je bent walgelijk.
Valt hij je lastig? - Hij is niemand.
Ga daar uit. - Dat is Erik's gat.
We hebben een privé gesprek met kleine Erik.
Dus jullie worden bespot en niet begrepen. - Amigo, alsjeblieft.
Maak je geen zorgen, ik regel het wel. - Nee.
Ik wil jullie iets zeggen.
Waar is een beste vriend voor, als hij een vader en zoon niet bij elkaar kan brengen?
Hallo, waar ben je?
Daar ben je.
De waarheid is dat verschoppelingen zoals wij niet getemd kunnen worden.
Het is kloten hier. - Ramon, je stelt je aan.
Niet meer. Ik ga naar huis naar Adélie Land.
Klop, klop. Hallo.
Hij moet nu even alleen zijn. - We kunnen hem niet alleen in een gat laten.
Wij letten wel op hem.
Laat de kleine springers het uitzoeken.
Kom op, wegwezen.
Dat waren mijn vadervaardigheden dan.
Tot ziens, Emperor Land. Dit is een geweldige pinguïn.
Die jullie nooit meer zullen uitlachen.
Atticus, snacktijd.
Ik denk dat ze lekker bij elkaar liggen.
Ze zijn er niet.
Kom op, Atticus. Waarom maak je grapjes? Waar ben je?
Ik weet dat je me kunt horen.
Gloria, denk je dat ze weggegaan zijn?
Naar buiten? Helemaal alleen? - Misschien zijn ze Ramon achterna.
Ik weet het. Ik ga toch even kijken.
Ik blijf niet lang weg. - Doe rustig, Mumble.
We zullen hen vinden. Dan zet je alles wel weer recht.
Je bent een goeie vader.
Ik kom zo snel mogelijk terug.
Dat was een grote. Ik haat het als dat gebeurt.
Ben jij dat, Will? - Natuurlijk ben ik dat.
Zie je dat niet? - Niet als we er allemaal hetzelfde uitzien.
Ik niet. - Will, wij zijn krill.
We horen er hetzelfde uit te zien. - Ik niet. Ik ben uniek in de wereld.
Ik ben er één uit een 'kriljoen'.
Waar ga je naar toe? - Ik ga weg.
Ik wil vrij zijn, Bill. - Dat bestaat niet, Will.
We denken gewoon aan meer zwermen. - Daar heb ik genoeg van.
We zwermen ons hele leven al. - Soms lijkt het of je een eigen wil hebt?
Wat is er buiten de zwerm? - Meer zwermen.
En dan? - Nog meer zwermen.
En dan? - Niets. We zijn een oneindige zwerm.
Alles heeft een einde. Ik ben hier. Zie je?
Dat is geen gelukkig einde. - Het is logisch, Bill.
Als ik tegen de zwerm inzwem, dan moet ik uiteindelijk...
het einde van de wereld bereiken.
Bij drie.
Eén, twee, drie.
Nee. Ik kan het wel.
Nee, dat kan je niet. - Ja, ik kan het wel.
Nee, dat kan je niet. - Wie praat er tegen mij?
Wil jij... Ik? Wie zei dat?
Wat is er?
We gaan mee naar Adélie-land. - Echt niet.
Jullie ouders zijn er niet bij. Dit is dus een ontvoering.
Wegwezen. - Dat kunnen we niet.
Mijn voeten doen pijn.
Vrij Emperor Land. - Geen Happy Feet's.
Wat? - Geen Happy Feet's.
De rebellen zoeken opwinding en avontuur.
En lekkere hapjes. - Bedankt.
Goed, ik vang vis voor de kleintjes.
En van die kleine dingetjes die zo doen. - Ja.
Ga nu. - We kunnen niet zwemmen we zijn te donzig.
Donzig drijft niet.
Het is te hoog. Ik heb een fobie.
De wereld is daar.
Dat kan me niets schelen. Het is te koud voor zo een warmbloedig persoon.
Atticus, hou op.
Hij kauwt op zijn flipper.
We gaan tot drie tellen.
Duw me bij twee, maar vertel het me niet.
Eén, twee. - Waarom deden jullie dat?
Kleine pinguïns. Schattig, maar meedogenloos.
Waar zoeken we nu naar? - Dat is het mooie ervan.
Ik weet het niet. - Kom alsjeblieft terug, Will.
Ik vrees het ergste. - Ik vrees ook het ergste, Bill.
Omdat het beste vrezen, alleen maar zonde van de tijd is.
Misschien is dat een zwart gat. - Dat zijn maar mythes. Enge praatjes.
Om ons in de zwerm te houden. - Komt zo uit het niets.
Het verzwelgt alles op zijn pad. - Voor iets dat niet bestaat...
heel indrukwekkend.
Ja, het is prachtig.
Oom Ramon? - Nee.
Kinderen, breng me naar huis.
Dus dit is alles wat we zijn. Lunch.
Te bedenken dat we ons hele leven de waarheid niet gekend hebben.
Vaarwel krilwereld.
Atticus?
Luister. Horen jullie dat?
Dat is de paarroep van de Adélie vrouwtjes.
Ik word zo op de grond gegooid en vermorzeld door duizend meisjes.
Je oude maatje is terug.
Dat zijn er duizenden.
Ik zei, ´je oude maatje is terug´.
Ik heb zoveel liefde dat ik ga ontploffen.
Ramon, vriend.
Ik kan het niet geloven.
Het is alsof je nooit weg bent geweest. Maar dat was je wel.
Ramon, een drieling? - Nee, er zijn er maar drie.
Kinderen, vrienden. Vrienden, kinderen.
Waar zijn de meisjes? Ramon hunkert naar meisjes.
Je bent te lang weggeweest. - Er is nu veel competitie.
Hiervoor? Onmogelijk.
uwe hoogheid
we houden van jou
Dezelfde oude Lovelace. - Alleen heel anders.
Hij lijkt op een regenboog. - Als een regenboog met borsten.
Broers en Zusters.
Pinguïns allemaal.
Maakt niet uit hoe groot, maakt niet uit hoe klein.
We zijn hier vandaag...
voor een buitengewone pinguïn.
Ja, inderdaad.
Het is Sventijd.
Sven.
Een pinguïn die geen hoogtevrees heeft. - Nou en?
Sven.
Een pinguïn die kan vliegen.
Die meneer 'op', gaat naar beneden.
Vertel het, broeder. Getuig.
Vrienden, dat is zo'n lang verhaal. - Vertel de korte dan.
Het begint met het verlies van mijn thuis. - Die snavel lijkt te groot bij jou.
Het begin. - Het einde.
En ze praten nog steeds. - We zijn hier nog voor je.
Ga je gang.
Het begint met het verlies van... Sorry, het moment is voorbij.
Ik heb mijn magische kracht verloren. Morgen misschien.
Nee, het spijt me. Ik voel het niet. De show is voorbij.
Alstublieft, meneer. - Wat?
Vertel ons het ware verhaal over vliegen.
Waar kom jij vandaan? - Uit de Emperor buurt.
Hoe heet je? - Erik.
In Svenland zijn er veel dappere krijgers die Erik heten.
Zijn die daar? - Ja zeker.
Allemaal even luisteren.
Ik draag mijn veel bezongen verhaal...
aan mijn dappere vriend Erik op.
Het begint met het verlies van mijn thuis.
hij was de laatste van een nobel pinguïnras
wiens wereld razendsnel instortte
de kracht om te vliegen was mijn redding - de machtige Sven
de 'Oom moow moow' van zijn mooie lippen
met zijn geweldige duikelingen en zijn driedubbele bewegingen
ontsnapte ik alleen van de Apocalyps
hij reisde ver zonder te rusten - Hallo daar.
die machtige titanen waren een zware test
zij konden hem zelfs niet neerhalen
niemand kon tegen de moed en het uithoudingsvermogen van Sven op
moed en uithoudingsvermogen
hij ontmoette de aliens die de zeeën regeerden
ze keken hem aan en vielen op hun knieën
ze maakte hem weer
ze aanbaden hem
Het spijt me.
Het is okiedokie. Hou het niet binnen.
Ja, het is okiedokie.
het lot liet zijn vriendelijkste gezicht zien
toen ik verloren was op een donkere plek
voordat ik mijn laatste adem uitblies
redde hij me uit de dikke zwarte diepte
gewassen en vertroeteld overdekt met schuim
ik wilde het niet laten eindigen ze gaven mij een beschermende mantel aan
daar stond ik voor hem
hij is schitterend
Sven.
ik had geleerd van de alientaal
Wat ruikt er zo vreemd?
dat Sven de waarheid moest zoeken
wie weet wat hij zag in het mystieke licht
Sven is hier. - Ik heb onze toekomst gezien.
Hij roept me.
Het zegt, Sven, ga die kant op. Snel.
de machtige Sven - Mijn lieverds.
hij vliegt - de machtige Sven
en zo kwam hij naar deze verre kust
om zijn gaven op ons allemaal te laten schijnen
Wat is het? - Het is ongelooflijk.
Hebben jullie dit nog nooit gezien? - Nee.
Dit is groen. - Groen?
Broers en zusters, aanschouw de macht van Sven.
zegt het voort
op die dag legde ik een belofte af
heb ik beloofd alleen mijn krachten te gebruiken
om goed te doen - goed te doen
Ik wijd me de hele tijd aan...
aan het maken van een nieuw Adélie Land.
Komt er geen einde aan de macht van Sven?
Trouw met me. - Nee, met mij.
Mijn schoonheden, als ik van een paar zou houden...
wie zal dan van het vogeltje houden?
Maar als zij van jou houden, wie houdt dan van Ramon?
Iemand? Wie dan ook?
Niemand?
Je moet leren denken zoals Sven.
Waarom? - Als je het hebben wil, moet je het willen.
Als je het wil, dan zal het van jou zijn.
Sven gedachten, alle rechten voorbehouden. Copyright ik.
Je bent nog steeds een idioot.
Probeer het, 'Sven gedachten'. - 'Sven gedachten'.
Sorry, ik moet er langs.
Ik zal bewijzen dat het niet werkt. - Okiedokie.
Ontspan je. Maak je hoofd leeg.
Gedaan. - Stel je doel voor.
Zie haar ogen. Blauw niet bruin. - Donkerbruin. - Klein.
Groot. - Slank. - Levendig.
Wat dan? Het is raar.
Voel het in je hart.
Nu nog wat extra.
Voel het.
Ramon, waar zijn de kinderen?
Beveiliging.
Jij, ik, mooi ei, nu.
Jij, ik, vette kans.
Ik heb een kans, en hij is vet.
Ik word nu echt gestalkt.
Carmen. Ze heet Carmen.
Sven, je wordt mijn beste vriend en mijn getuige.
Alles in één. - Wacht, Carmen.
Wat doe je? - Erik?
Mumble, is Erik jouw zoon? - Ja, dat is hij.
Kinderen, we gaan weg. - Oom Mumble, dat is niet eerlijk.
Allemaal wegwezen. - Het is zo leuk.
Erik, kom op. - Ik ga niet terug naar Emperor Land.
Doe niet zo mal. - Ik blijf hier.
En de mensen thuis dan? Je moeder zal bezorgd zijn.
Erik, het is het beste te doen wat je vader zegt.
Ik hoor daar niet.
Ik zal je een geheim vertellen.
Soms, als je een beetje anders bent...
lacht de wereld je uit. - Ja.
Denken dat je grappig bent. Wijzen met hun flippers.
In Svenland hebben we een gezegde.
Geloof in jezelf, Erik. Want Sven gelooft in jou.
Machtige Sven? - Ja?
Zal ik ooit vliegen? - Alsjeblieft, Erik.
De jongen zoekt een hogere waarheid.
Als je het hebben wil, moet je het willen.
Als je het wil, zal het van jou zijn.
Ga nu.
Doei.
Zoon? Erik?
Weglopen is geen oplossing als er dingen verkeerd gaan.
Je moet een manier vinden om er mee om te gaan.
We zijn allemaal anders.
Het is een levenstaak om uit te zoeken wie je bent en wat je hebt.
Het is misschien geen dansen of vliegen, maar als je het vindt...
is het helemaal van jou. Begrijp je wat ik bedoel?
Ja, okiedokie.
Wat is dit?
Het is de golf van verandering.
De wereld verandert. We moeten meegaan.
Dit kan toch niet.
Iets is ergens tegenaan gestoten.
Dat klonk alsof het dichtbij Emperor Land was.
Laten we voortmaken.
Dit is ons moment, Bill. Pas je aan...
of sterf, mijn vriend. - Aanpassen?
Je kunt niet zeggen wat we zullen worden. - Wees dan je hele leven maar plankton.
Dat zijn we. We zijn herbivoren. We eten groenten.
Zodat iedereen ons kan opeten?
Ik sta niet langer meer op het menu. - Waar ga je naar toe?
Ik ga hogerop in de voedselketen. - De voedselketen?
Ik ga op iets kauwen dat een gezicht heeft.
Hier herinner ik me niets van.
Dingen lijken altijd anders op de terugweg.
We moeten er helemaal omheen. - Emperor Land ligt recht vooruit.
Waarom gaan we er niet daar overheen? - Deze kant op is beter.
Als je de korte weg neemt is het korter. - Niet altijd.
Kom op. Zo ver is het niet.
Jongens, stop.
Erik, ik zei, stop.
Goed.
We gaan door. Maar wel rustig aan.
We kijken niet naar beneden.
Wat zei ik nu net?
Waar gaan jullie naartoe?
Naar huis. - Ja?
Ik ook.
Kun je wat achteruitgaan? Dan kruipen we er wel langs.
Dat gaat niet lukken. De Beach Master gaat voor niemand achteruit.
Misschien kunt u opzij gaan? - Daar doe ik niet aan.
We zijn er helemaal overheen gegaan. - Dan moet je weer helemaal terug.
Dat is gevaarlijk met die kinderen. - Natuurlijk.
We willen graag naar huis. - Lijkt me logisch.
Bekijk het van mijn kant.
Ik bescherm mijn strand, misschien wil een idioot het wel van me afpakken.
Voor je het weet, kijkt de hele wereld.
En in mijn achterhoofd, is dat stemmetje. Ik ben eens achteruitgegaan voor een pinguïn.
Hij ziet het in mijn ogen, en ik ben weg.
Tot ziens, dames. Hallo, eenzaam strand.
Snap je me? Ga dan uit de weg.
Mijn moeder zegt, ieder obstakel is een kans.
Ik zal je een nieuwe neusvleugel geven.
Hij meende dat niet. - Dat is wel goed.
Dat bedoelde ik niet.
Erik, nee.
Ga aan de kant.
Waar ben je, papa? - Waar is hij naartoe?
Dat is niet gezond. - Gaat het?
Niet echt.
Wat doe je daar beneden, papa? - Kom weer naar boven.
Ik weet niet zeker of ik dat kan. - Er is wel een weg.
Dat vind je vast niet leuk.
Je wilt zeker dat ik achteruitga? - Je kunt het wel.
We denken echt niet minder over je.
Technisch gezien is het gewoon achteruitgaan.
Een klein stukje dan.
Goed zo, papa. - Zo moet het.
Zo moet het. - Dit voelt absoluut niet natuurlijk.
Kijk nu of je om kunt draaien.
Gebruik je flippers.
Kom op, papa. Je kunt het.
Kun je me horen, papa?
Shane, Darren? - Papa.
Jullie moeten sterk blijven. Ik weet dat jullie dat doen.
Jullie hebben me nog nooit teleurgesteld. Pinguïn, ben je daar nog?
Ja, we zijn hier. - Zorg dat mijn jongens veilig thuiskomen...
bij hun moeder. - Wat zeg je, papa?
Sorry, jongens. Er komt een einde aan jullie vaders carrière.
Nee, papa.
Kijk eens rond. Zie je een uitweg?
Ja, ik kan een paar vleugels laten groeien.
Kun je je helemaal niet bewegen? - Ik zit vast.
Allemaal bij de richel weg.
Niet bewegen tot ik terugkom. - Waar ga je naar toe?
Kijken wat ik voor hun vader kan doen.
Wat kan hij doen? Hij is maar een gewone pinguïn.
Dat is één klein stapje voor een krill...
maar één grote stap voor een ongewerveld dier.
Alle krill nog aan toe. - Hoe is het met je eetlust, Bill?
Hij is een veganist.
Wat doe je in hemelsnaam? - Ik sluip.
Je kunt niet sluipen. Je bent een krill.
We moeten ons ontwikkelen. - Ontwikkelen?
Zomaar? Het duurt miljoenen jaren voor we zover komen.
Kijk en leer. Ik doe een natuurlijke selectie.
Nee.
Ik kauw. Nogal aromatisch.
Je knabbelde aan zijn kont. Laat het niet naar je hoofd stijgen.
Het tegenovergestelde. Ik ga naar zijn hoofd.
Omhoog, mijn vriend.
Er staan ons heerlijke dingen te wachten.
Pinguïn, ben jij dat?
Pinguïn.
We gaan, waar geen krill ooit geweest is.
We worden legendes, Bill.
Ik ben een deel van het gezicht. Alleen het hoofd.
Jij daar, wegwezen.
Jij daar, zeewiersukkel.
Mijn fout. Ik dacht dat jij...
een meedogenloze moordmachine was.
Wil je niet een stukje pinguïn proeven?
Naar achteren, Will. Dit kan een rotzooitje worden.
Hij is een vechter. Maar hij geeft zo op. Dit is maar de dodencel.
Hallo, schoonheid. - Sorry.
Mijn fout.
Jongens.
Het heeft gewerkt.
Sven gedachten.
Zag je de blik in zijn ogen? Doodsangst.
Je zei dat het met hem gedaan was. - Ik heb zijn verachtelijke leven gespaard.
Hij zal het aan zijn vrienden vertellen. De angst verspreidt zich.
Er is een nieuw roofdier in de stad.
Je bent gek. - Iemand moet de nummers laag houden.
Wij zijn diegenen.
Luister naar jezelf.
Een idioot lied...
dat is het eerste teken van krankzinnigheid.
Hoe gaat het met je schouder? - Ja, het is goed.
Ik doe er wat ijs op, dan komt het wel goed. - Bedankt.
Nee, jij bedankt. Dankzij jou mag Beach Master Bryan nog een seizoen meedoen.
Jij bent dus een geëerde zeeolifant. Wat vinden jullie, jongens?
Bedankt, edelachtbare dat u onze vader aan ons teruggaf.
Ik ben je wat verschuldigd. - Het is wel goed, Bryan.
Nee, ik meen het. Je hoeft het alleen maar te vragen.
Altijd, overal. Dat komt in orde. Goed?
Dat komt in orde. - Goed.
We gaan naar huis, koters.
Kom op, jongens.
We zijn verdwaald. - We zijn niet verdwaald.
Emperor Land zou hier moeten zijn. Mijn instincten zijn nooit verkeerd.
Ik weet zeker dat Emperor Land nog een dag verder lopen is. Die kant op.
Nee, die kant op.
Hemeltjelief.
Nee toch?
Kijk, iemand is eruit gekomen.
Zie je wel. Ik wist dat er een weg was. - Hoe komen wij eruit?
Ik weet het niet. Ik probeer er in te komen.
Mumble. - Papa.
Goed dat jullie er nog zijn. - Wat is er gebeurd?
Er viel een groot ijsblok. En daar zijn we dan.
Dat is een zooitje. - Niets dat we niet kunnen verhelpen, schat.
Ik zei dat ze rustig moesten doen. Ik wist dat alles goed met jullie was.
Waar is mama? - Heeft iemand Gloria gezien?
Mijn prachtige jongens. Ik dacht dat ik jullie nooit meer zou zien.
Er moet een manier zijn om jullie eruit te halen.
Ze zijn overal aan het zoeken. - Als er een uitweg is, dan vinden wij die.
Maak je geen zorgen papa. Vandaag heeft oom Mumble een grote zeeolifant...
uit een groot zwart gat gehaald.
Dat was heel iets anders. - Je hebt dat wel gedaan.
Mumble, kun je vis halen voor mijn kinderen?
Voor de mijne ook. - Hier.
Goed, ik zal doen wat ik kan.
Luister, er is een manier waarop een boel van jullie eten kunnen krijgen.
Ik ga naar Adélie Land. Ik neem wat vrienden mee terug.
Jullie moeten geduld hebben.
Waar ga jij naar toe? - Ik neem de korte weg.
Nee, jij blijft hier. - Ik ben heel snel.
Hij is een snelle renner.
Sorry, Erik. Ik ren zo snel als ik kan. - Heb jij een staartveer?
Ja, die heb ik. - Wiegel er dan mee.
Maar Miss Viola, er liggen allerlei gevaren op de loer.
Geen gevaar. Uitdagingen. - Goed zo.
Goed. Ga oom Ramon zoeken.
Zeg dat hij de vrienden meeneemt, en zo veel mogelijk Adéliens.
En blijf doorrennen.
Geef alles wat je hebt.
Kom, oom Mumble, we moeten gaan vissen.
Wat voor nieuws heb je? - Elk paadje...
elke uitweg volledig afgesloten.
Er zijn een hoop praatjes daar, die het ondenkbare denken.
Ze noemen dit de 'Doemberg'.
Wat moeten we daar op antwoorden? - We kijken nog een keer.
We gaan terug en zoeken nog honderd keer. - Er is geen uitweg.
Duizend keer, als dat moet. Er is altijd een weg.
Ja, daar.
IJs klinkt leuk.
Ik help je wel.
Laat het maar gaan.
Erik, nee. Langzaam.
Rem af.
Zag je mij? - Doe dat nooit meer.
Papa, ik vloog. Ik vloog echt.
Ik bewoog mijn vleugels heel snel, en ik ging al omhoog.
We zijn pinguïns. We kunnen niet vliegen. - Maar Sven is een pinguïn.
Ik weet niet wat voor pinguïn Sven is. Wij zijn keizerspinguïns.
Als iedereen leert vliegen, kan mama daar uitkomen.
Ik weet niet of er een uitweg is.
Als die er is, dan vlieg je er zeker niet uit.
Als je het hebben wil, moet je het willen. Als je het wil, zal het van jou zijn.
Erik, serieus. Ze zitten in de val.
Ze hebben honger. Ze zijn een prooi.
Niemand heeft valse hoop nodig.
Jongens. - Dan gaan ze dood.
Jongens, wat is er met jullie twee?
We zijn dingen aan het uitwerken.
We hebben wat moederliefde nodig, Miss G. Hij ontploft bijna.
Mumble, ga jij anders vis vangen.
Hij heeft geen honger. - Het is goed, Atticus. Ik begrijp het.
Ik begrijp het.
Erik, doe rustig.
Liefje, doe een stap naar achteren.
Doe je ogen dicht. Diep ademhalen.
Kom op, het is makkelijk.
net als je denkt, dat alle hoop verloren is
en je alleen nog opgeven kunt
blauw wordt zwart
je vertrouwen is weg
je kunt hier niet weggaan
als je voeten van steen zijn
als je zeker weet dat je helemaal alleen bent
kijk naar de sterren in plaats van naar het duister
dan zul je zien dat je hart schijnt net als de zon
laten we niet de weg kwijtraken door onze woede
als de prijs van jouw gelijk te hoog is
dan kan je een brug van licht maken
dan wordt het verkeerde weer juist maakt
dan weet je dat het het waard is om te vechten
dat is wanneer liefde de nacht weer in dag veranderd
dan verdwijnt de eenzaamheid
daarom moet je vannacht sterk blijven
alleen liefde kan een brug van licht voor ons maken
diep ademhalen, kin omhoog
vergeet niet om de liefde weer binnen te laten
dan kan liefde een brug van licht maken
dan wordt het verkeerde weer juist gemaakt
dan kun je het gevecht niet opgeven
dat is wanneer liefde de nacht weer in dag veranderd
dan verdwijnt de eenzaamheid
daarom moet je vannacht sterk blijven
alleen liefde kan een brug van licht voor ons maken
alleen liefde kan...
een brug van licht voor ons maken
Slaap je al? - Heel vast.
Word wakker en vertel het me. Is dat de zwerm?
Of droom ik? - Je droomt.
Wat prachtig. - Kun je dat eten?
Verlang je niet naar dat getrippel van duizend kleine voetjes?
Ik heb de middelen niet om zoveel kinderen groot te brengen.
De verjaardagscadeautjes alleen al. - Ik heb hun namen al uitgekozen.
Phil, Jil, Will, Sil, Gil, Gaile, Lilly... - Goed.
Wilbert, Wilhelmina, William... - Ik snap het.
En, er is zelfs een Will. - Fijn voor jou.
We kunnen zelf een kleine zwerm maken. - We zijn beiden mannen.
We adopteren, jij adopteert. Ik pas me aan.
Ik moet nog wat afslachten. - Dat is prima.
Ga dan maar. Stil je bloeddorst. Er is nog veel meer krill in de zee.
Nog veel meer krill die blij zijn dat ze mij als partner hebben.
Ik ben een geweldige tweede piloot.
Jij bent de enige zwerm die ik heb. - Wat je wil.
Maar geen rare fratsen.
Ben je gewond? - Nee. Alles is goed met me.
Seymour, rust toch eens even. - Nee, bedankt.
Mijn jongen is daar.
Nee toch?
Erik, Atticus, verstop je. - Hier in.
Als ik nu maar vliegen kon.
Kijk nu eens, net wat ik graag wil.
Pinguïns verpakt in ijs. - Wat je maar op kunt.
Geweldig.
Ik heb nog nooit zoveel Scuba's bij elkaar gezien.
Bij elkaar blijven. Hou je vast.
Ze merken het. - We komen hier nooit weg.
Het zijn aaseters, lafaards. Ze jagen alleen op de zwakkeren.
Geef maar toe, Noah. We gaan eraan.
Nee, we zijn keizerspinguïns. - Je hebt gelijk.
Al staart het gevaar ons in ons gezicht, we zullen niet opgeven.
Aan alle kanten omgeven door grote ijsblokken.
Ze zullen ons niet breken. - Ga door, Noah.
We zijn vastberaden. We blijven verdedigen.
We zijn één glorieuze keizernatie.
Erik, blijf liggen. - Mumble?
Alles is goed met hen. - Achter je, Gloria.
Neem iemand die net zo groot is als jij, engerd.
Dat doe ik, prinses. Ik zal eerst in jou pikken.
Nu je nog vers bent, voordat je stijf wordt. En blijf staan.
Zo moet het meisje. - Goed gedaan.
Bij het verzamelen van de naties, is er die solidariteit.
Ze hebben hun executie even uitgesteld.
Wat ben je? - Een idioot.
Je hebt het gedaan. - Zij is snel.
Je bent gekomen. - Natuurlijk zijn we gekomen.
Heb je het nieuws gehoord? Waar is Ramon? - Hij is niet meer bij ons.
Hij is op een betere plek. - Naast Carmen.
Carmen, wacht.
Ik wilde niet dat je koude voeten zou krijgen, mijn schat.
Ik ben je schat niet. - Wat zei ik je nu, Carmen?
Geen ruggengraat.
Ga terug. Ik ben alleen van Carmen.
Ramon, het is ongelofelijk. Iedereen is gekomen.
Behalve die vent die achterbleef. Hij was verkouden.
Nee toch, hij is hier. - Je bent een echte vriend. Bedankt.
Ik had er niets mee te maken. - Lovelace, jij bedankt dan.
Je hebt de verkeerde pinguïn. - Hoe gaat het daar?
Kleine Erik, gegroet. Sorry.
Vrienden van Sven en fans en Svennaten.
We zullen niet rusten tot iedereen vet is.
het grappigste geluid dat ik ooit gehoord heb
ik begreep er geen woord van
nu verspreidt het zich over het hele land en ik begrijp er nog steeds geen woord van
ik zei, hé partner, hoe heet je?
zeg me nu niet alweer hetzelfde
de woorden die je zegt begrijp ik niet
maar je hebt een geluid waardoor ik stampen en schreeuwen wil
Je hebt gehoord wat ze zei. Ik breng jullie genoeg vis.
Met de groeten van mij.
Je bent geweldig.
Wie is die vent? - We noemen hem Sven. Hij is 'Sventastisch'.
Even terug naar wat ik net zei.
Je bent een idioot. - Wat denk je?
Hij kan meer vis dragen dan welke pinguïn dan ook.
En dat komt allemaal door zijn verbazingwekkende grote rode snavel.
Er is iemand beneden, die heel speciaal is.
Gloria kennende, zal ze niet eten tot iedereen eten heeft gehad.
Kan je dit naar haar toebrengen?
Ja, doe niet zo mal. Waar is ze?
Ze is daar. Omgeven door de kinderen.
Is dat jouw vrouw? - Hier.
De vis. - Nee, ze verdient het beste.
A la carte. A la ikke.
Wil je wat muziek horen? - Nee.
Laten we wat muziek maken.
Doe eens zachtjes.
Wees stil.
Een roofdierenvergadering? Waarom ben ik niet uitgenodigd?
Jongens. - Niet gaan, Will.
Je overleeft het niet. Stop, Will.
Ik denk dat we elk een andere kant op moeten. - Als je persoonlijke ruimte wil...
zo goed? - Nee, ik bedoel...
echt uitelkaar gaan.
Waarom? - Dit is nu mijn leven.
Ik kan veranderen. Klein en onzichtbaar zijn.
Zie je? Alles komt wel goed met je.
Tot ziens.
Will, ga alsjeblieft niet bij me weg.
Jij. Jij niet maar jij.
Alsjeblieft, iemand wie dan ook. Ik ben mijn Will kwijt.
Ik smeek het je. Breng mijn Will terug.
Ik ga eten naar je vrouw brengen. - Ja, bedankt.
Daar gaan we dan, Sven. - Gewoon blijven lachen.
Jij moet Gloria zijn.
Jij moet Sven zijn. - Zo leuk mij te ontmoeten.
Echt, het is erg aangenaam.
Ik heb drie vissen voor jou, van Mumble.
Daar is hij. - Dag Sven.
Dat is mijn tong. - Sorry.
Dat is niet erg.
Als je de volledige 'Svensatie' niet voelt, dan kan ik er nog meer voor je halen.
Nee, Sven. Er zijn anderen die nog veel meer honger hebben.
Wat nobel. Zie ik je met het eten?
Ik heb het nogal druk.
Jij bent grappig.
Ze is een lekkertje. - Schat, alles goed met je?
Weet je zeker dat het geen familie van Ramon is?
Jij bent grappig.
Je moet iemand niet uitlachen, alleen omdat hij anders is.
Zeker niet iemand die helemaal hier naar toe kwam om ons te redden.
Je hebt gelijk. - Sven gaat iedereen vliegen leren.
Dan gaat hij omhoog. - En weg daar vandaan.
Je zult het wel zien. Wat is er met de vis gebeurd?
Visvriendjes, wat is het probleem?
De vogeleters.
Je moet vliegen op de vleugels van hoop...
en zorgen dat zij onze keizerbroeders komen helpen.
Dat zou ik graag doen, maar ik heb net mijn tong bezeerd.
Interessant. - Iemand moet iets doen...
want ze houden niet op. - Maak je geen zorgen...
ik weet precies hoe je de aandacht moet trekken van onze alienweldoeners.
Rustig aan. Diep ademhalen.
Mumble, ik heb de man gehaald.
Dit is geweldig.
Ik geloof dit niet.
Waar een wil is, is een uitweg.
Ben jij dat, Bill?
Ik weet het niet, oom Mumble. Ze zijn lawaaierig en ze rotzooien met ons ijs.
Atticus, ze maken een uitweg voor ons.
Iedereen die zei dat we hier nooit uitkwamen, kijk dan eens.
Dat is een ijsweg naar de vrijheid.
Het duurt nu niet lang meer, jongens. - Dat is leuk.
Waar gaan we wonen als iedereen er uit is?
We vinden wel een nieuwe plek. Het is een grote wereld.
Zolang als we samen zijn, zijn we al thuis.
Ja.
Kom, allemaal.
Carmen, zie je het niet?
Zelfs de natuur wil dat we dicht bij elkaar zijn.
Nee.
Je bent nog steeds hier. - En jij bent nog steeds hier.
Ze zijn weg. - Wie is weg?
De Aliens. Al dit geflapper voor niets.
Ze hebben ons verlaten. - Allemaal.
De zee is bevroren.
Onmogelijk voor de aliens om terug te komen.
Er is teveel ijs.
Als de zee zo ver weg is, hoe kunnen we dan eten vangen?
Ja, wat is het nut als we ook verhongeren?
Dan moeten we maar gaan. - We kunnen hen niet zo verlaten.
Ik denk dat ze weggaan. - Het schijnt dat we...
het spijt me mede te delen, ik zit niet langer meer in de cateringzaken.
Wie zal ons dan vis brengen?
Goede vragen en geen goede antwoorden.
Je kunt nu niet weggaan.
Het spijt me erg. Als ze blijven, dan gaan ze ook dood.
Ik kan er niet meer tegen.
Ga aan de kant. Ik ga hier weg.
Die vent was gek. - Ja, ik ook.
Kom op, meiden, we doen het.
Sven, leer hen vliegen.
Zo makkelijk is het niet. - Help hen.
Niet alle pinguïns zijn gelijk geschapen. - Jij bent een pinguïn.
Ik ben een beetje meer dan een pinguïn. - Kijk, ze zijn al halverwege.
Kom op, Sven. Breng hen hoger naar de lucht.
Doe het, Sven. - Het zijn pinguïns.
Jij bent een pinguïn. - Ik ben een vogel.
Een wat? - Een last.
Als ik het niet probeer.
Tenslotte is het een makkie, toch? - Ja.
Iedereen, hoofd omhoog en rug recht.
Voel de wind onder je vleugels.
O, jongen. Beweeg je flippers en zing.
Je gaat naar beneden, zwaartekracht.
Atticus, ik kom eraan.
Vliegen.
Kom op. - Als je het wil, moet je het willen...
als je het wil, zal het van jou zijn.
Vandaag is een overwinning.
Voor de nederlaag.
Je hebt al het pinguïnmogelijke gedaan.
Ik ben geen pinguïn. - Wat?
Ik ben een papegaaiduiker. - Echt?
Gewoon een kleine papegaaiduiker. Die geen adem meer heeft.
Je hebt ons een rare vogel gebracht en gedaan of hij een pinguïn was.
Dat verdiende ik.
Het spijt me heel erg.
Toen ik mijn thuisland verloor, was ik erg eenzaam.
En heel erg bang.
Toen ontmoette ik jullie, en jullie geloofde in mij.
Het was leuk een familie te hebben.
Bedankt.
Omhoog.
Jongens, dit moeten we proberen.
Kom op. Allemaal samen.
Jullie kunnen het.
Kom op, allemaal.
We zijn verdoemd en zij dansen. - Ongelooflijk.
Gaat het?
Ik heb je zo gemist.
Hou vol, Erik. Ik kom eraan.
Snel. Ronddraaien.
Het is goed, Erik.
Ik heb je. - Ze zijn sterker dan we denken.
Kom op, Erik. We gaan van dit ding af.
Waar is Carmen?
Het gaat goed met me, Ramon.
Denk ik. - Ik haat die lange afstandsrelaties.
Vrienden, ik tel tot drie.
Dan duwen jullie me bij twee. Maar vertel het me niet.
Eén, twee...
Carmen, ik kom eraan.
Ramon, dat je dit gedaan hebt.
Hoe kon ik dit nu niet doen? - Hier beneden zijn we verdoemd.
Duizend levens daarboven, is niets vergeleken met dit aangename moment aan jouw zijde.
Jij bent mijn hele wereld.
Jij bent prachtig. - Alleen aan de buitenkant.
Nee, waarom heb ik dit niet eerder gezien?
Je bent heel mooi. - Vind je dat echt?
Absoluut. Ramon, mijn gevallen engel.
Jij bleef achter me aan jagen.
Ramon, de aarde beweegt. - Schiet op.
Mumble, dat gestamp op de rand. Blijf het proberen.
Het lukt wel. - We kunnen het doen.
Het is gewoon niet genoeg.
We zijn niet groot genoeg. - Mijn voeten doen zeer.
Er was een vent Lars Kedunsterson. Ik danste met zijn zuster Gurthe.
We zijn twee keer nationaal kampioen geweest. Amateurdevisie.
Mag ik het eens proberen? - Natuurlijk.
Aandacht, allemaal.
Mumble's voet doet erg zeer. - Jouw hersenen ook.
Maar ik heb liedjes en dansjes van mijn thuisland.
Het is in het Spaans, dus doe mee zo goed als je kan.
Kom op, zoon. - Waar gaan we naar toe?
Meer 'oem' zoeken.
de nacht is hier
Waar ben ik? Wie deed het licht uit?
Is dit het einde? Ik moet mijn testament maken.
Ik, William Williams, laat alles aan mijn verbeelding na.
Nee, 'verbeelding' is het tweede teken van gekte.
Had ik maar naar Bill geluisterd. Bill, het spijt me zo.
Het is wel goed, Will. - Je had gelijk.
Ik had bij de zwerm moeten blijven.
Nee, jij had gelijk. - Geweldig. Nu praat ik tegen mezelf.
Je bent niet gek. - Nu zie ik dingen.
Wat gebeurt er binnenin mijn hoofd?
Hou alsjeblieft op.
Ben jij het echt? - Er is er maar één van mij in de hele wereld.
Dat heb jij me geleerd. - Hoe groot is die kans nou?
Eén op de kriljoen.
Stil jullie. Ik probeer te slapen. - Iedereen, het is Will.
Hij is het. - Het is William Williams.
Ik dacht dat hij groter was. - Hij is terug.
Will is terug.
Welkom thuis, Will. - Hoe heb je hen gevonden?
Ze hebben mij gevonden. Ik liep op mijn laatste negen benen.
Ik was zo een idioot, Bill. - Je bent een legende, Will.
Die dagen zijn voorbij. Het is afgelopen met die carnivoor.
Nee, door jou zijn we allemaal hier.
Is dat zo? - Ik vertelde hen hoe de wereld echt werkt.
Dat er roofdieren waren. Dat we ons aan moesten passen.
Ik heb ze hier gebracht. Onder het grote ijs. Niemand kan ons hier vinden.
We staan nog steeds onderaan de voedselketen. We dienen geen doel.
We dienen wel een doel. De jouwe is, de wereld veranderen.
Wat voor verschil kan één krill nu maken? - Wacht maar af, Will.
Wacht jij maar af.
Waar kijk jij naar? - Waar kijk jij naar?
Ik weet het niet. Maar het is zeker weten lelijk.
Wat moet ik hiermee doen, jongens?
Naar buiten. Nu. - We zijn buiten.
Kom op. - Nee, kom jij maar op.
Hier beneden, Bryan.
Wat doe jij hier?
Ik wil een grote gunst aan je vragen. - Voor jou, alles.
Je moet meegaan naar Emperor Land. Neem iedereen van jouw soort mee.
Waarom? - Om te dansen.
Weet je wel? - Waarom zou ik dat willen doen?
Om de pinguïnnatie te bevrijden. Er is een ramp gebeurd.
Iedereen zit gevangen, door hoge muren van ijs en sneeuw.
Ik zou je graag helpen, maar je komt niet echt op een goed tijdstip.
Misschien na de winter. - Nee, dat is te laat.
Veel te laat. - Kom je nu vechten of niet, Bryan?
Je zei dat je me iets verschuldigd was. - Ja, maar nu heb ik zelf problemen.
Nu is iedereen geïrriteerd. De menigte heeft mij nodig om de vrede te bewaren.
Als je nu niet meekomt, zal de menigte sterven.
Nu zeg je dat het mijn schuld is. Geef mij niet de schuld van wat er met de pinguïns is gebeurd.
Dat doe ik niet. Jij kunt hen helpen redden.
Jij zorgt voor jouw soort, en ik zorg voor de mijne.
Als ik er zo over dacht, zou ik jou in dat gat achtergelaten hebben.
Ik claim het pand. Ga van mijn strand af.
Nu ga ik jou echt pijn doen. - Ik heb je leven gered.
En ik zal die van jou redden. Kom op, kleine haarbal, zweef weg.
Of ik heb opeens enorme trek in pinguïn. Ik wil alleen jouw kont zien...
die wegloopt.
Kom op, zoon. We verspillen kostbare tijd.
Er is niets voor ons hier.
Waar was ik gebleven?
nee, papa dit is zo oneerlijk
na alles wat je gedaan hebt, verdien jij echt beter
niets slaat meer ergens op in deze wereld
alles is maar een grote hoop gekte
zelfs de koningen zijn grote idioten
waar is de eer
als een echte belofte
maar een mooie leugen is?
en de machtigen spotten met de moed van de nederigen
al is hij maar een doodgewone pinguïn
leerde mijn vader mij
je hoeft niet kolossaal te zijn
om een groot hart te bezitten
je hoeft niet te vliegen
om geweldig te zijn
mijn held
mijn vader
Lieve hemel, Mumble.
Ik ken die vent. Dat is Bryan.
Deze vogel moet er af. Zoek allemaal een zeeolifant op...
en laat hen de bewegingen zien. - Pinguïn...
hoe ga je dat laten bewegen door te dansen?
Met genoeg 'oem' kunnen we de sneeuw verschuiven.
Laat het schuiven, dan gaat het wel. - Dat lukt niet.
Dat is een hele grote massa. - Probeer het gewoon.
Hard stampen. Samen.
Ik weet hoe ik hard moet stampen. En ik zeg... - Kom op, Bryan.
De kracht op compact ijs, onder druk...
Probeer het toch, grote oen. - Waarom?
Daar gaan we dan.
Zo gaat het goed, Bryan.
Doen jullie met me mee, jongens?
de druk duwt op me neer drukt neer op jou
onder druk, haalt een natie naar beneden
verdeelt een familie in twee zet mensen op straat
het is de angst van het weten waar het om gaat in de wereld
kijken naar goeie vrienden die schreeuwen - laat me eruit
bid dat morgen breng me hoger
Hoor je dat? Ze doen het weer.
Wat doen ze? - Dit.
Fascinerend. Wat is het? - Ik heb geen idee.
Waar is dat voor? - Misschien een tijdelijke ontlasting...
van de existentiële angst van het bestaan. - Wat?
Dat brengt mijn 'blij' naar buiten.
Wat doe je?
Soms moet je achteruit gaan, om vooruit te gaan.
geef ons nog één kans
blijf komen met liefde
Kom op, geef liefde.
Kom naar beneden. - Ik?
Elke stap telt.
om te geven voor de mensen
aan de rand van het licht
en liefde daagt je uit om onze manier van zorgen
voor onszelf te veranderen
dit is onze laatste dans
dit is onszelf
Wees voorzichtig, Ramon. - Ik kom eraan, schat. Ik ben vlak achter je.
Ik word weer emotioneel. - Kom op, Ramon.
Ik kom eraan, schat. - Goed gedaan, Erik.
Jij ook, oom Mumble. - Jij bent echt bijzonder.
Een natie, Mumble.
Ik loop nu weg, Mumble. - Zo, jongens.
Mama. - Gloria.
Waar is mijn knuffel?
Bryan, bedankt. - Geen zorgen, pinguïn.
Geen zorgen.
Ja, geen zorgen.